Hawaï is de vijftigste staat van de VS. Het bestaat uit 137 vulkanische eilanden in de Stille Oceaan. Het grootste eiland heeft dezelfde naam als de staat zelf: Hawaï. De hoofdstad van de staat is Honululu op het eiland Oahu. Onze redacteurs vertellen over enkele verschillende aspecten van Hawaï.

---

Astronomie in Hawaï

Als de laatste tonen van de luau zijn vervlogen, en de surfplanken aan de strandrand zijn opgedroogd in de laatste zonnestralen van de dag openen zich de hemelen boven Hawaï. En dat heeft nu eens een keer niets met bloemrijke folklore te maken, maar met keiharde wetenschap. Sterren kijken is namelijk big business op The Big Island en Maui. Want op deze plek kijkt de wereld naar boven, op zoek naar de verste verten.

Op Mount Haleakalā, Maui werden al duizenden asteroïden ontdekt

Wie sterren goed wil zien, moet het hogerop zoeken; tot zover hoeft niemand naar zijn astronomiediploma te tasten. Duisternis is daarbij onontbeerlijk, want lichtvervuiling van straatlantaarns heeft al menig vallende sterrenfeestje verpest. Op Hawaï is de jaarlijkse regen van sterren - de befaamde Perseïden - echter overduidelijk te zien, terwijl wij in Nederland de donkerste uithoeken van Groningen of de Veluwe moeten opzoeken om fatsoenlijk een wens te kunnen doen. En daarin zit hem misschien wel de grootste verrassing van deze eilandengroep: Astronomie is, na toerisme, de grootste bron van inkomsten voor de vijftigste staat van Amerika. En van onschatbare waarde voor de hele wereld. Op Mauna Kea op The Big Island bevinden zich momenteel de meest geavanceerde telescopen ter wereld, ondersteund door een breed assortiment aan schotels, lasers en meetapparatuur dat verder reikt dan wat ook. Zo hebben de dertien observatoria samen vijftien keer zoveel ‘zicht’ als de Palomartelescoop in Californië, en zestig keer zoveel als de Hubble-telescoop. Zonder al te technisch te worden, is het mogelijk om zelfs de meest verre en vage sterrenstelsels goed te bestuderen. Dankzij Mauna Kea, Mauna Loa en Mount Haleakalā ontdekten we hemellichamen rond Jupiter en Saturnus, en kwamen nieuwe manen en ringen rond Uranus in zicht. Gekoppeld aan bestaande theorieën en wetenschappelijke ontdekkingen komen we zo stapje voor stapje dichterbij een verklaring voor waarom we hier als mens zijn. Hoeveel tijd we nog hebben, en waarom. Op Hawaï zien we met eigen ogen hoe sterren en planeten geboren worden, en hoe ze sterven. Zo bewijzen ze hier dagelijks dat evolutie met én zonder God bestaat, en dat we als mensheid onze grenzen in elk geval kunnen en moeten blijven verleggen. Aloha.



Mauna Kea, The Big Island: De plek waar het universum dichterbij komt

Tekst: Martin Schäfer
Foto 1: Jaap van Splunter

---

Vulkanisme op The Big Island

Hawaï is een archipel van honderden vulkanische eilanden. Het meest spectaculaire landschap vind je op het eiland Hawaï, ook wel The Big Island genoemd. Het is het grootste en laatst gevormde eiland van de Hawaï-archipel.


In het landschap is duidelijk het kleurverschil van de verschillende lavastromen zichtbaar

Een bezoek aan The Big Island kan verschillende redenen hebben, maar hier kom je toch vooral voor het vulkanisme. Het eiland is opgebouwd uit vijf afzonderlijke schildvulkanen die elkaar gedeeltelijk overlappen: Kohala (een dode vulkaan), Mauna Kea (slapend, 4.205 meter), Kualalai (slapend; de laatste uitbarsting was in 1801), Mauna Loa (actief, 4.170 meter; in het Hawaï Volcanoes National Park) en Kilauea (zeer actief; 1.247 meter, ook in het Hawaï Volcanoes National Park).


Een deel van de Rim Drive in het Hawaï Volcanoes National Park is afgesloten vanwege de gevaarlijke gassen

De hoge vulkanen zorgen een klimaatscheiding, waarbij er veel regen valt langs de oostelijke loefzijde van het eiland (tot vijfduizend millimeter jaar). Daardoor vind je er tropische regenwouden met hoge watervallen, zoals de 135 meter hoge Akaka-waterval ten noorden van Hilo. De westelijke kant van het eiland is voor een groot deel droog en kaal. Het gevolg is wel dat Hawaï Volcanoes National Park vaak grotendeels verscholen gaat in het wolkendek. Daarnaast is de krater enorm actief en stijgen er grote rookpluimen op die zich vermengen met de wolken.


Overal in het landschap komen gassen uit de grond, zoals hier bij de steam vents in Hawaï Volcanoes National Park

Lavastroom
Omdat Mauna Loa en Kilauea actieve vulkanen zijn, neemt het eiland nog steeds in oppervlakte toe. Tussen 1983 en 2002 stroomde lava uit de krater van Kilauea in de richting van de zee, en werd ten minste een oppervlakte van 2,2 vierkante kilometer aan het eiland toegevoegd. Het gevolg is wel dat de Chain of Craters Road, die het gebied met de zuidkust verbond, nu bedolven is onder een dikke laag gestold lava. Ongeveer een kilometer vanaf het einde van de geblokkeerde weg is het resultaat van deze lavastroom goed zichtbaar: een bordje road closed is – hoe ironisch – ingesloten door lava.

Sinds 2007 is er een nieuwe stroom actief uit de Pu’u O’o Vent. De beste manier om deze plek te bereiken is om vanuit het nationale park de wegen 11 en 130 te volgen. Nabij Kalapana in het zuidoosten van The Big Island ligt dé plek om een lavastroom in de oceaan te kunnen aanschouwen die vanuit de Pu’u O’o Vent via tunnels de oceaan instroomt. Dit gaat gepaard met een dikke pluim gas en explosies als de hete lava het water raakt en in een keer afkoelt. Op gepaste afstand zie je grote rookpluimen opstijgen en de lavastroom zorgt voor een rode gloed aan de horizon. En alhoewel lavastromen zeer destructief zijn en alles dat op hun pad komt verwoesten, hebben in de meeste gevallen mensen genoeg tijd om te vluchten want lavastromen bewegen zich doorgaans vrij langzaam voort. Dodelijke slachtoffers als gevolg van een lavastroom zijn daarom ongewoon. Kortom, bij dit natuurgeweld kun je toch nog onbezorgd genieten van een unieke natuurfenomeen.

 



Als het donker wordt, is de lava die in de oceaan stroomt het beste zichtbaar (Foto: T. Johnson, Hawaï Tourism Authority)

De vluchtelingenstad
De geschiedenis van Hawaï is onlosmakelijk verbonden met Pu’uhonua o Honaunau, een toevluchtsoord op The Big Island. In Hawaï kon vroeger de doodstraf worden voltrokken als iemand de heilige kapu-wetten overtrad. Er was een mogelijkheid om hieraan te ontkomen: als een pu'uhonua (begraafplaats van de opperhoofden) werd bereikt dan werd men gespaard. Hier kon vergiffenis worden verkregen en kon na enige tijd het dagelijks leven weer worden opgevat. Ook zij die niet konden vechten of verslagen waren in de strijd konden hier terecht. Honaunau was ook de woonplaats van het opperhoofd. Zijn paleis grensde aan het terrein met ertussen de Great Wall, een massieve muur van gestapelde lavablokken. Op het terrein staan tempels en huizen, waaronder twee zeer oude tempels van voor 1550 en houten beelden van goden. Wie hier zijn toevlucht zocht, kon de vrijheidsplaats op twee manieren bereiken: te voet vanuit het zuiden of over het water vanuit het noorden. Met de afschaffing van het kapu-stelsel op Hawaï verdween ook de reden van bestaan voor pu’uhonua. Om dit belangrijke stukje geschiedenis te bewaren werd in 1961 het huidige Pu’uhonau o Honaunau National Historical Park opgericht. Uiteraard vind je hier de pu’uhonua, maar ook een complex van archeologische plekken, zoals tempelplatforms, koninklijke visvijvers en locaties van de eerste dorpjes. De Hale o Keawe-tempel en een aantal andere bouwwerken zijn volledig gereconstrueerd. Zie ook: www.nps.gov/puho.


Tekst en foto's: Jaap van Splunter

---

Het Hawaï-shirt

Wereldwijd symbool voor vakantieplezier

Het is een cliché, een ietwat gezette Amerikaan in een kleurrijk Hawaï-shirt. Maar terwijl er hier wat lacherig over wordt gedaan, is het dragen van zo’n shirt met palmen in Amerika de gewoonste zaak van de wereld. Ga je op vakantie, dan pak je naast je tandenborstel en pyjama je Hawaï-shirt in. Of je trekt hem meteen aan natuurlijk.



Op de eilanden van Hawaï gaat het nog een stapje verder. Hier wordt het Hawaï-shirt gezien als een kledingicoon, een kleurrijk kunstwerk, een creatieve uiting van de Hawaïaanse volksaard. In Amerika is het altijd al hip geweest om een Hawaï-shirt te dragen. Elvis droeg er een in zijn film Blue Hawaii. President Harry S. Truman prijkte ermee op de voorpagina van Life Magazine en ook bij Dwight D. Eisenhower hingen ze in de kast. Tom Selleck droeg ze met stijl in Magnum P.I. en het stond bijzonder goed bij zijn rode Ferrari. George Clooney wordt erin gespot, net als Al Pacino en rapper Jay-Z. Een goede reden om eens meer te weten te komen over ‘s werelds beroemdste vakantieoutfit.

Prints of Paradise
Het Hawaï-shirt is een wijdvallend overhemd met korte mouwen, een kraag en een borstzakje, dat over de broek gedragen dient te worden. Vroeger werd het handgemaakt van stoffen als katoen en zijde, voorzien van knoopjes van kokosbast of bamboe. Het waren unieke ontwerpen, op zo’n manier in elkaar gezet dat de print niet onderbroken werd. Tegenwoordig worden de shirts fabrieksmatig gemaakt, van allerlei soorten textiel, met knopen van plastic en voorzien van gestandaardiseerde patronen. De Hawaïanen noemen het zelf een Aloha-shirt. Aloha staat voor de warmte en vriendelijkheid van de Hawaïaanse bevolking. Het Aloha-shirt symboliseert dat gevoel, voor zowel eilanders als toeristen. Nergens anders ter wereld is een kledingstuk te vinden dat zo de sfeer van het land verbeeldt.




Springlevend
Het Hawaï-shirt wordt vaak gezien als een fashion statement uit de jaren veertig. Vanuit een mode- oogpunt is het een wonder dat het opzichtige overhemd nog bestaat. Toch is het Hawaï-shirt nog steeds springlevend. Veel productie is inmiddels naar het verre oosten verhuisd waar met name in Japan de arbeidskosten veel lager zijn. Zakenlieden op het vasteland van Amerika zijn de shirts gaan imiteren. Het Hawaï-shirt werd internationaal. Moderne Hawaï-shirts kunnen patronen hebben met auto’s, cowboys, cactussen, cocktails of logo’s van bekende baseballclubs. Ze worden overal in Amerika en daarbuiten verkocht en gedragen. Het shirt is inmiddels synoniem met vakantie en vrije tijd. Ga je een weekendje weg of maak je een uitstapje? In een Hawaï-shirt ben je meteen in de goede sfeer.

Tekst: Ellen Roetman
Foto's: Hawaii Visitors and Convention Bureau

---

Ironman Hawaï

Waar de legende begint

De officieuze goudstandaard in de wereld van de extreme sporten vindt jaarlijks plaats in Kona, op The Big Island van Hawaï, en bestaat uit drie onderdelen: 3,8 kilometer zwemmen, 180 kilometer fietsen en 42 kilometer hardlopen. Om het leuk te houden, krijgen deelnemers zeventien uur om het volledige parcours af te leggen, met afzonderlijke cut-off times per onderdeel.



Wie hier finisht, heeft zich gemeten met de meest geharde bikkels op aarde, en wie wint is zonder meer van ijzer. Hier worden de mannen van de jongens en de meisjes van de vrouwen gescheiden. Ironman is de plek waar stoere praatjes ophouden en de legende begint.

Finish
Grappig genoeg was het die finish die Ironman in 1982 de grootste bekendheid gaf. Toen de Amerikaanse studente Julie Moss na een verrassend sterke race aan kop lag, begonnen haar benen het langzaam maar zeker te begeven. Met evenveel vallen als opstaan legde ze voor het oog van de camera’s de laatste acht kilometer af, en dwong zichzelf om koste wat kost de eindstreep te halen. Op twintig meter werd ze, omringd door officials en bezorgde toeschouwers, gepasseerd door de argeloze Kathleen McCartney die de titel op haar naam schreef. Moss kroop op handen en voeten over de finish, en maakte Ironman in één klap wereldberoemd. Tot op de dag van vandaag wordt ze door mensen aangeklampt die haar bedanken voor de broodnodige inspiratie als ze er eens doorheen zitten tijdens het sporten. Julie Moss is de essentie van Ironman: doorgaan tot je niet meer kan. En dan nog een klein stukje. Want daar begint de legende.



Zelf meedoen?
Om geestelijk vader John Collins te eren, zorgt de organisatie van Ironman ervoor dat de race niet wordt overlopen door professionele atleten. Jaarlijks worden tweehonderd athletes of all abilities ingeloot en uitgenodigd om deel te nemen aan de ultieme krachtmeting. Van die tweehonderd komen er 150 uit Amerika en vijftig uit de rest van de wereld. Voor veertig dollar loot je mee. Word je daadwerkelijk geselecteerd, moet je overigens nog wel minstens in een Ironman 70.3-wedstrijd (1,2 mijl zwemmen, 56 mijl fietsen, 13,1 mijl hardlopen) finishen. Ga voor meer informatie naar www.ironman.com.

---

Magistraal Maui

Bloed, zweet en bochtenwerk

Hana Road. De naam wordt met het nodige ontzag uitgesproken. Brochures en reisgidsen geven het een bijna mythische uitstraling, en ook op T-shirts prijkt stoer ‘I survived the Hana Road.’. Deze Hana Road behoort tot de topattracties van Maui, een weg die je gereden moet hebben en naar men beweert een van de mooiste routes op het westelijke halfrond.



Amerikanen spreken echter altijd al in de overtreffende trap, dus soms moet je termen ‘grootste’, ‘beste’, ‘mooiste’ met een korreltje zout nemen. Hana Road loopt grofweg van Kahului naar Hana in het noordoosten van Maui, is 84 kilometer lang en werd in 1927 met de hand aangelegd. Nog geen honderd kilometer schoon aan de haak. Een uurtje rijden moet dan toch voldoende zijn? Vergeet het maar! Onderweg passeer je ongeveer zeshonderd bochten, tientallen bruggen, en regelmatig is er slechts één rijbaan beschikbaar en is de weg uitgehakt in de steile rotsen. Het grootste deel van de smalle weg slingert langs een afgrond over de woeste noordhelling van Haleakalākrater. Meestal heb je de zee in zicht. Onderweg passeer je een groot aantal prachtige kleine natuurparken met watervallen, meren en stranden. Kaumahina State Park bestaat uit een met bomen begroeide rots met uitzicht op het schiereiland Ke’anae. In de buurt daarvan ligt trouwens ook het arboretum Garden of Eden, een botanische tuin waarin je makkelijk een uur kunt doorbrengen en die op zichzelf de trip al waard is. Bij Puaakaa State Park wordt de weg minder bochtig. Te midden van weelderige tropische plantengroei storten hier watervallen in meertjes die uitnodigen tot zwemmen. Waianapanapa State Park heeft een zwart strand. Er loopt een kort voetpad naar een tropische grot waarin twee holen uitkomen waar vroeger lava doorheen stroomde. Nu zijn ze verbonden door een ondergrondse rivier. Onderweg liggen dorpjes waar de tijd stil lijkt te hebben gestaan, zoals Wailua en Nahiku. Hana is het officiële einde van de gelijknamige weg. Het is een aardig Hawaïaans stadje met een aantal interessante gebouwen. Vanuit Hana kun je overigens nog verder rijden naar Oheo Gulch, onderdeel van Haleakalā National Park. Door de vele neerslag die in dit regenwoud valt vind je ook hier vele watervallen en riviertjes, die via schilderachtige meertjes naar zee stromen. Deze plek in Kipahulu wordt ook wel Seven Sacred Pools genoemd. De weg die daarna volgt is slecht begaanbaar. Volgens de contracten van de autoverhuurbedrijven van Hawaï is het uitdrukkelijk verboden hier te rijden.

Maanlandschap
Naast het rijden van Hana Road vermeldt elke reisgids en -brochure over Maui nog iets dat je in ieder geval gedaan moet hebben: de zonsopkomst op de Haleakalākrater. Haleakalā vormde vanaf 1916, samen met de vulkanen Mauna Loa en Kilauea Mawai, Hawaï National Park. In 1961 werd het park gesplitst in Hawaï Volcanoes National Park en Haleakalā National Park. De naam Haleakalā is Hawaïaans voor ‘huis van de zon’. Volgens een lokale legende hield de halfgod Maui de zon hier gevangen om de dag langer te laten duren. Het park bestaat uit de top van de slapende Haleakalāvulkaan, die voor het laatst in 1790 uitbarstte en het Kipahulugebied aan de kust overspoelde. De krater van de vulkaan is 11,3 bij 3,2 kilometer en is achthonderd meter diep. De hoogte is nog indrukwekkender: hij steekt 3.055 meter boven de zeespiegel uit, en gaat ruim vijfduizend meter onder de zeespiegel door. De krater lijkt op een maanlandschap: vreemd, verlaten en mysterieus. Strepen rood, geel, grijs en zwart markeren de loop van oude en meer recente stromen lava, as en sintels. In de krater zijn grote slakkenkegels te zien. Je kunt via twee paden vanaf de top in de krater afdalen. Mensen met hoge bloeddruk, hartklachten of andere gezondheidsproblemen wordt aangeraden een arts te raadplegen voor ze de tocht maken.

Iao Valley
Is het op Hana Road en de Haleakalākrater altijd wel druk, dat geldt niet voor Iao Valley. De weg naar de vallei voert van de kust af de binnenlanden in en is rustig. Vanaf het Hawaï Nature Center vertrekt een wandeling door de vallei. Om het beste kennis te maken met de bijzondere natuur en geschiedenis van dit gebied is een begeleide wandeling aan te bevelen. Bovendien kom je op plekken die anders niet bereikbaar zijn. Zo leer je alles over de geschiedneis en cultuur van deze vallei.

In de Iao Valley is zwaar gevochten door verschillende elkaar de troon afstekende Hawaïaanse koningen. Vroeg of laat kwamen ze bij de gevechten altijd in de vruchtbare Iao Valley terecht, omdat dit het meest bevolkte deel van Maui was. In dit vruchtbare gebied verbouwden de lokale boeren onder meer taro. Er is hier veel water en verschillende bergstromen komen er bij elkaar. Met een ingenieus irrigatiesysteem werden kanalen afgeleid, waarvan tegenwoordig ook nog gebruik wordt gemaakt. Na de taro volgde later de suikerriet die in de latere ontwikkeling van Maui een grote rol zou spelen. Middenin de vallei met tropische regenwouden ligt het beroemdste punt van het park: de Iao Needle (Kūkaemoku), een puntige berg van 370 meter hoog, die vroeger door de legers als uitkijkpost gebruikt werd. Het is nauwelijks voor te stellen dat dit de locatie was van een van de bloedigste veldslagen ooit op Hawaï, de slag van Kepaniwai. Letterlijk betekent dit ‘het dammen van de wateren’. Het is een luguber verhaal, want in de veldslag vielen zoveel doden, dat de lijken de Iao River blokkeerden, ofwel afdamden.



Multicultureel
De symboliek van het nabijgelegen Kepaniwai Park and Heritage Gardens is daarbij prachtig. Hier kijkt men vooral vooruit en vooral niet terug op het oorlogszuchtige verleden. Men eert de multiculturele geschiedenis van het eiland. Schaalmodellen van etnische gebouwen en tuinen vertegenwoordigen de immigratie op Hawaï, met de nadruk op de Amerikaanse missionarissen en de Portugese, Koreaanse, Filippijnse, Chinese en Japanse immigranten. Natuur, cultuur en geschiedenis komen hier samen. Oorlogen en veldslagen lijken lichtjaren weg. Acceptatie en respect staan centraal, en dat alles in een magnifiek decor; gewoon rechtdoorzee, zonder file en ijselijke temperaturen. Veel cooler kan het dan niet.

Tekst en foto's: Jaap van Splunter

---

Tradities en kleinschaligheid op Molokaï

Op zoek naar het échte authentieke Hawaï



Er waren plannen om aan de westkust van het eiland Molokaï een groot hotelcomplex te bouwen, maar daartegen werd door de lokale bevolking met succes geprotesteerd. De plannen zijn verijdeld, maar als je de westkust bezoekt vallen de verlaten en inmiddels vervallen resorts op, terwijl het grote vakantiecomplex in Maunaloa – de enige plaats van betekenis op het westelijke deel van het eiland – leeg staat en wordt overwoekerd door onkruid.

Het is duidelijk dat het toerisme het moeilijk heeft op Molokaï, maar nieuwe, grootschalige initiatieven worden toch niet gepruimd. Ze willen het hier kleinschalig en authentiek houden. Hotel Molokaï is een schoolvoorbeeld van hoe de lokale bevolking het wil hebben: het is gebouwd in Polynesische stijl en met 45 kamers is het nog redelijk kleinschalig. Na twee dagen ken je iedereen van het personeel en maak je deel uit van een grote familie.


Elk huis in de Halawa Valley heeft een steen voor zijn pad die de inwoners moet beschermen tegen al het slechte

Aanbidding goden
Naast kleinschaligheid en authenticiteit staat Molokaï ook bekend om zijn spiritualiteit en godsdienst. Verborgen in het ongerepte landschap van Noordoost-Molokaï ligt de oorsprong van de eerste kolonisatie van het eiland. Hier vind je steile kliffen – naar men zegt de steilste ter wereld – en een grillige kust. In dit ruige landschap arriveerden de eerste bewoners in de zevende eeuw vanuit de Markiezen, in het huidige Frans-Polynesië. De eerste bewoners namen ook hun goden, mythen en spiritualiteit mee. Tempels herinneren aan de aanbidding van de goden. Een vruchtbaarheidssteen herinnert aan de vele mythen. Een moeder werd geacht bij deze steen te bevallen. Daarna werd de navelstreng hier begraven, waarna de moeder deze drie dagen moest beschermen. Als de navelstreng niet gestoord werd, dan wachtte het kind een goede toekomst. Een soortgelijk verhaal is op te tekenen aan het einde van de wandeling bij de prachtige Moaula-waterval, een van de twee in de vallei (de Hipuapua-waterval is zeer moeilijk bereikbaar). Bij de waterval leefde een grote hagedis, Mo’o, die deze beschermde. De hagedis leefde in de grot naast de waterval. Je wordt geacht een ti leaf in het water te gooien. Als deze blijft drijven, zal Mo’o je met rust laten en is het veilig om te zwemmen. Als het blad zinkt, is het beter om uit het water te blijven. Gelukkig blijft het blad drijven, want na een wandeling door het dichte regenwoud met hoge temperaturen is een duik in het water wel erg aanlokkelijk. En zo is Molokaï misschien ook wel het beste samen te vatten. Fictie en werkelijkheid lopen door elkaar, maar de lokale bevolking neemt het met een knipoog. Religie, cultuur en historie zijn belangrijk, maar het moet wel leuk blijven. Het hiernamaals mag dan wenken, maar het gaat er toch ook vooral om te genieten van het leven in het heden.

---

Oahu in een notendop

De toegangspoort van Hawaï

In het noorden van Polynesië ligt Oahu, een stukje Amerika in de Pacific. Oahu is het dichtstbevolkte eiland in de Hawaï-archipel en de toegangspoort voor de meeste toeristen die Hawaï bezoeken. Hier ligt de hoofdstad Honolulu, het bekende strand in Waikiki en het historische Pearl Harbor, in december 1941 gebombardeerd door de Japanners. Tijd voor een overzicht van de belangrijkste bezienswaardigheden van Oahu.


NOORD-OAHU

 


ZUID-OAHU

Hawaï’s hoofdstad Honolulu is een schoolvoorbeeld van wat de vijftigste staat van Amerika zo populair maakt. Zon, zee, zand en de meest gastvrije bevolking van de Verenigde Staten; je wilt hier nooit meer weg. Honolulu is een parel in de kroon van dit eilandenrijk, waar de natuur om het hardst met de cultuur om aandacht vecht. Een nobele strijd, waarbij jij altijd als breed lachende, zongebruinde winnaar uit de bus komt.


Waikiki Beach met op de achtergrond Diamond Head (Foto: Joe Solem, Hawaï Toursim Authority)

Dat Hawaï een eersteklas surfbestemming is, weten de kenners al lang. Waikiki – dat niet voor niets ‘spuitend water’ betekent – is in dit licht legendarisch. Waikiki Beach – dat direct grenst aan Honolulu – staat bekend om zijn lange, rollend brekende golven; ideale omstandigheden waaronder zelfs de koningen van Hawaï hun kunsten vertoonden. De helft van het strand is dan ook ingeruimd voor surfers, die onder toeziend oog van surfgrootheid en Olympisch zwemmer Duke Kahanamoku de branding inpeddelen en al dan niet triomfantelijk op een schuimende golf terugkeren. Om een verpletterend mooi overzicht over Honolulu en Waikiki te krijgen, heb je verschillende mogelijkheden. De Aloha Tower is voor Honolulu wat het Vrijheidsbeeld voor New York is, en verwelkomt al sinds 1926 getrouw alle bezoekers van de stad. Nadat je de tien verdiepingen van het 56 meter hoge gebouw hebt bedwongen, word je beloond met een prachtig panorama over de stad en de zee. Nog veel mooier is het uitzicht vanaf de uitgedoofde vulkaan Diamond Head. Vanaf de voet van de vulkaan is het een pittige wandeling van één tot anderhalf uur, maar dan liggen Waikiki en Honolulu in het westen en de fraaie kuststrook naar Koko Head in het oosten ook wel aan je voeten. Bovendien vind je hier de nodige bunkers en andere verdedigingswerken, die in december 1941 overigens niets konden inbrengen tegen de Japanse aanval. En bij Pearl Harbour staat alles in het teken van de herdenking van die Japanse aanval.


OOST-OAHU

Oost-Oahu is tegenwoordig vooral een overloop voor de drukte in Honolulu en Waikiki. De Wilson Tunnel heeft het mogelijk gemaakt om de Mountain Range makkelijk te doorkruisen, waardoor vele mensen er voor kiezen om in Oost-Oahu te wonen in plaatsjes als Kailua, Kaneohe en Lanikai en dagelijks te pendelen naar het werk. En daar is iets voor te zeggen, want Oost-Oahu is kleinschalig en de kustlijn onovertroffen. Met de auto de kustweg volgen, is een attractie op zich. En wie liever de wandelschoenen aantrekt, kan zijn hart ophalen. Een van de bestbewaarde geheimen op Oahu is Koko Crater Botanical Crater, waar je anderhalf uur heerlijk kunt wandelen. Om het marineleven van de Pacific Ocean beter te leren kennen is een bezoek aan Sea Life Park by Dolphin Discovery een must. Of ga de zee op met een van de cruises die hier worden aangeboden. Meezwemmende dolfijnen gegarandeerd!



Tekst: Pieter Konijn & Martin Schäfer
Foto's: Tor Johnson, Hawaï Tourism Authority

---

‘This is no drill!’

De aanval op Pearl Harbor

Vrijwel iedereen kent de kleine verscholen baai aan de zuidkant van het Hawaïaanse eiland Oahu. En dan niet omdat het hier zo heerlijk zonnen en zwemmen is, maar omdat hier in 1941 de oorlog om de Pacific begon. Meer dan tweeduizend Amerikanen kwamen om toen Japan bij Pearl Harbor met bruut geweld een gooi deed naar de volledige heerschappij over Zuidoost-Azië. In de ochtend van 7 december 1941 werd de Verenigde Staten in een klap betrokken bij de Tweede Wereldoorlog. In totaal laten die dag 2.309 mensen het leven in Pearl Harbor, terwijl de ziekenhuizen worden overspoeld met 1.178 gewonden. Een schril contrast met Japanse zijde, waar slechts 64 doden te betreuren vallen.
President Roosevelt verspilt geen tijd en woorden om de aanval te veroordelen. Tijdens zijn beroemde radiospeech een dag later noemt hij zondag 7 december 1941 ‘een datum die zal voortleven in schande’ en vraagt hij het Congres om de oorlog aan Japan te verklaren. Iets meer dan een half uur later geeft een bijna unanieme meerderheid de president zijn zin. De Verenigde Staten zijn officieel betrokken bij de Tweede Wereldoorlog.

 
Links: USS Oklahoma Memorial
Rechts: USS Arizona Memorial

Anno 2009 heerst er aan Pearl Harbor alweer meer dan zestig jaar vrede. En diep respect voor de mannen en vrouwen die hun leven gaven voor hun land. Er is dan ook geen passender plek voor het National Monument dat de Amerikaanse overheid hier heeft ingericht. Vooral omdat hier, op 2 september 1945, op Battleship Missouri ook de Japanse capitulatie werd ondertekend.


Op exact deze plek werd aan boord van Battleship Missouri de onvoorwaardelijke overgave van Japan ondertekend

Tekst: Martin Schäfer
Foto's: Jaap van Splunter

---

De geschiedenis van een koninklijke sport

Surfen in Hawaï

Op Hawaï, Oahu, Maui en Kauai weten ze al heel lang hoe je het beste kunt ontspannen. Pak een plank, peddel op je buik de branding in en wacht rustig tot je de golf – jouw golf – langzaam onder je voelt aanzwellen.




Vijf seconden later sta je fier rechtop en surf je soepeltjes weer terug richting strand op de toppen van de oceaan. Een beproefde methode, die ze hier al duizenden jaren gebruiken om de stress van alledag te bestrijden. Surfen is een lifestyle, een religie voor sommigen, die een belangrijke plek in de Hawaïaanse samenleving inneemt. Het aantal surfers in Hawaï is tegenwoordig niet meer te tellen, en ook in de rest van de wereld is golfrijden een fanatiek beoefende sport. Wie surfen eenmaal in zijn bloed heeft, kan zich moeilijk onttrekken aan het breken van de golven.





Surflegende
De Amerikaanse schrijver Jack London – bekend van onder meer The Call Of The Wild en White Fang – raakte compleet in de ban van surfen en schreef er in 1907 zelfs een boek over: A Royal Sport: Surfing in Waikiki. De grootste surflegendes van het land is ongetwijfeld Duke Kahanamoku (1890-1968). Hij was een Olympisch zwemmer die de surfsport van Hawaï de wereld instuurde. Je vindt Duke’s standbeeld op het strand waar hij opgroeide en leerde surfen: Waikiki Beach. Hier kijkt hij voor eeuwig uit op beginners en gevorderden die er hun plank in het water leggen.



Wat zijn de beste surfspots:

Hawaï
The Big Island is niet de meest populaire surfbestemming van het land, vooral omdat het buureiland Maui de meeste golven voor de noordkust tempert. Toch zijn er fijne breaks te vinden, bij onder meer Upolu, Pinetrees Kahalu’u Beach Park en Kealakekua Bay.

Oahu
De grootste concentratie surfspots bevindt zich ’s zomers rond Honolulu (Waikiki en Diamond Head Beach), en in de winter rond Waimea Bay. Hou er rekening mee dat dit een publiek geheim is, en je dus zeker niet de enige bent in zee.

Maui
Honolua Bay, Ho’okipa en D.T. Fleming Beach Park zijn stuk voor stuk ware hotspots in de winter, terwijl je in de zomer vooral rond Lahaina Harbor, Maalaea, Laniapoko Beach Park en Puamana moet zijn.

Kauai
Ook op een van de meest ongerepte eilanden van Hawaï geldt dat de golven voor de noordkust het beste zijn in de winter. Van november tot april boek je dus het beste een hotel rond onder meer Poipu Beach, Nawiliwili Harbor en het bloedstollend mooie Hanalei Bay. Van mei tot oktober is de zuidkust weer populair, met name rond Kuhio Shores.
Tekst: Martin Schäfer

---

Love & Marriage; the Hawaïan way

Haal je boterbriefje of vier je huwelijksreis in Hawaï

Trouwerijen zijn er in soorten en maten. Van een groots en uitbundig feest met bruidsmeisjes, bloemenkransen en een versierde Bentley tot een intieme plechtigheid voor twee personen zonder toeters en bellen. Maar waar je ook voor kiest, de gebeurtenis wordt extra speciaal als deze plaatsvindt op je favoriete reisbestemming: Hawaï natuurlijk!


In Hawaï is de huwelijksvoltrekking een relaxed gebeuren. Je bent aan weinig regels gebonden en in principe is alles mogelijk. Huwelijken kunnen in Hawaï op elke plaats en op ieder tijdstip voltrokken worden; in een gemeentehuis, een botanische tuin, met je blote voeten in het zand of in het huis van vrienden.
Voor vakantiegangers en reizigers zijn er twee manieren om in Hawaï te trouwen. De eerste is dat je alles laat regelen door een touroperator. Dit is reuze makkelijk, want alles word je uit handen genomen. In de schappen bij de reisbureaus vind je verschillende gidsen met kant-en-klare trouwarrangementen.
Het is echter ook heel goed mogelijk om alles zelf te organiseren. Je kunt het daarbij zo uitgebreid of simpel houden als je zelf wilt. Eenmaal terug in Nederland zijn er nog paar hindernissen te nemen. Zo moet het huwelijk nog wel erkend worden door de Nederlandse staat. Dit brengt een bezoekje aan de Immigratiedienst van de gemeente met zich mee. Maar als je het via een reisbureau regelt, dan wordt alles voor je geregeld. Wil je niet trouwen óp Hawaï, maar wel je huwelijksreis hier vieren? Ook dit is het meer dan handig en makkelijk om dat vooraf bij een reisbureau te boeken!



Tekst Ellen Roetman