Wilt u reageren op een artikel, het magazine of op de website? Mail ons op lezerspost@goingdownundermagazine.nl.

KIA ORA
door Gerda van Daalen

Een paar maanden reizen door Australië, Nieuw Zeeland en het liefst ook nog naar een eiland in de Stille Zuidzee, dat wilde ik al heel lang. Maar ja…. puntje, puntje.
In het voorjaar van 2009 dacht ik “maar ja wat”? Ik ga, punt, uitroepteken. Gelukkig was mijn werkgever positief en gaf me zelfs de garantie dat mijn baan er voor me zou zijn bij terugkomst. Een prettige wetenschap voor een 53 jarige, ja toch?

Mijn eerste actie was het boeken van een retourvlucht naar Australië. De vertrek datum, lukraak geprikt, werd 16 november 2010 en op 16 april 2011 zou ik weer terugkeren op Schiphol. Vóór vertrek was een week hotel in Sydney snel geboekt en daarna zou ik wel zien. Eén ding wist ik wel, ik ben geen backpacker.
Niets op tegen, als je begin twintig bent, maar persoonlijk ben ik meer van de B&B’s.

Ik wilde alles per openbaar vervoer doen, heel ontspannen, je ontmoet de leukste mensen en je ziet veel. In Australië is dat goed te doen en in Nieuw Zeeland was het net zo gemakkelijk. Misschien wel eenvoudiger omdat mijn reisetappes wat korter waren.
In Auckland kocht ik een Flexipass, de Nationale bus pas waarmee je reistijd in uren per etappe koopt. Je zitplaats boek je eenvoudig via internet en je hebt alle vrijheid van reizen (http://flexipass.intercity.co.nz).

Van Auckland reisde ik via o.a. Rotorua en Taupo naar Wellington. In Rotorua is een bezoek aan het Maori Cultureel Centrum zeker de moeite waard(http://www.tepuia.com). En ’s avonds een glas lokale wijn drinken met uitzicht over Lake Taupo, is zeker geen straf.

Met Cook Strait ferries gaat de tocht verder naar het Zuideiland. In mijn geval via Christchurch  naar Queenstown. In Queenstown is een tocht met de TSS Earnslaw over Lake Wakatipu naar Walter Peak fantastisch om te doen, vergeet op zaterdag de markt bij de haven niet en neem ook eens de bus naar Arrowtown. Je vind er prachtige knitwear van Merino wol (http://www.realjourneys.co.nz/Main/TSSEarnslaw_WP/).

In slechts drie uur vlieg je van Auckland naar Nadi, op het grootste eiland van Fiji, Viti Levu.
Mijn bura, Fijiaans voor cottage, is van alle gemakken voorzien, inclusief bubbelbad. Vanaf mijn veranda heb ik volop uitzicht over de Stille Oceaan.

Als je op Fiji de tijd vraagt is het antwoord steevast “It’s Fiji time”. Er valt niet te onthaasten, op Fiji heeft niemand haast. Een tocht met The Seaspray staat garant voor een fantastische dag langs een aantal, veelal onbewoonde, eilanden (http://www.ssc.com.fj/seaspray.aspx).

De Seaspray

Een goede manier om een indruk van de omgeving te krijgen en de lokale bevolking te ontmoeten is een privétaxi voor een dag te huren. Stop onderweg bij kraampjes voor vers fruit en ontdek dat de mensen ongelofelijk vriendelijk zijn en altijd wel zin hebben in een praatje.

In Fiji stap je werkelijk in een andere tijd: Fiji time. De moeite waard.

Lees meer over Gerda’s reis op:
www.mypacifictravel.wordpress.com